Leuke bril

“Leuke bril, waar jij door kijkt”, zeg ik wel eens tegen een ander. Maar wat zeg je als die ander een minder rooskleurige (zeg maar grijze) blik op de wereld heeft? Ik blijf van nature liever uit de buurt van Theo en Thea Grijs. Ik ben een positivo en probeer de zaken van de zonnige kant te bekijken. De voorbije week was dat heel lastig en aan de zon heeft het niet gelegen.

De laatste weken heb ik me bijzonder geamuseerd met het verjaardagscadeau voor mijn schoonvader. De man mocht vorige maandag zeventig kaarsjes uitblazen. Mijn echtgenoot en ik, hadden het idee voor de Humo-lezer een speciale editie van en over hem te schrijven en exclusief voor hem uit te geven. Ik was (zoals gewoonlijk) de motor, hij (ook zoals gewoonlijk) de rem. Mijn enthousiasme moet nu eenmaal regelmatig getemperd. De nadelen (hij); het vraagt veel werk, we hebben daarvoor geen tijd, we gaan niet veel hulp krijgen en zullen op tijd moeten beginnen. De voordelen (ik); het is een persoonlijk cadeau, hij zal het niet verwachten, je kan er veel in kwijt en hij gaat er heel blij mee zijn. Ik won. We kregen natuurlijk wel hulp. Het was plezant en leerrijk om te doen. Het resultaat gaf meer verdieping en verbinding dan vijfentwintig familiefeesten. Je moet natuurlijk wel op tijd beginnen. Zelfs als een boer van plan is te luieren, staat hij bijtijds op om er vroeg mee te kunnen beginnen.

Vorige maandag kreeg de jarige het éénmalige magazine in de brievenbus. Zoals in een echte Humo waren er interviews en teksten met titels als De wonderjaren van, Cherchez la femme (voor deze gelegenheid zelfs een Cherchez la belle-soeur want zo is er maar één), Jonge leeuwen (met de kinderen), Het leven zoals het is met kleinkinderen, Hoe zou het zijn met  een goede vriend, Uitlaat en veel meer. Mijn wederhelft (de schat!) moedigde me aan een column te schrijven. Ik schreef over hoe ik mijn schoonvader dertig jaar geleden leerde kennen toen hij mijn leraar Nederlands en ik zijn leerling was. In mijn stukje schreef ik dat ik bang was voor de rode pen en punten. Ik vroeg me ook af welke raad ik mijn jongste dochter kan geven die naar het eerste middelbaar gaat. “Let op voor die van Nederlands, hij heet misschien wel Frans”.

Op het verjaardagsfeestje maandagavond werd ik nog eens geconfronteerd met de bril van mijn schoonfamilie. Ik heb geen bril nodig om ze graag te zien. Uit liefde had ik zelfs verdrongen dat zij anders naar de wereld kijken dan ik. Het maakt ons Yin en Yang. “Ik ben niet pessimistisch maar realistisch”, zeggen ze dan. Ja, het zal wel. Zij zien echt altijd eerst wat niet goed is. Een fout die ik na 20 keer herlezen niet meer zag en bleef staan, een persoon die niet geïnterviewd was of niet voldoende aan bod kwam of te weinig exemplaren. Alles kon beter. Maar ze vonden het wel fijn hoor. Mijn brilglazen waren ondertussen toch wat aangeslagen. Ik kon er even niet meer door zien. Het boekje bleef een hele week op mijn maag liggen. Ik, die de zaken graag positief zie, viel pardoes in mijn eigen allergie en werd negatief omdat ik niet tegen negativiteit kan. Wat voelde ik me belachelijk met mijn column en dan in ineens ook maar met mijn blog.

Vrijdag volgde nog een cadeau. Mijn man zou met zijn vader alleen een citytrip maken. De gewezen schooldirecteur en controlefreak zou pas op de luchthaven weten waar de reis naartoe ging. Ook niet gemakkelijk. Om door nog een andere bril te kijken en je te laten verrassen (2 r-en!). Via WhatsApp kreeg de familie al leuke (ja toch wel) foto’s uit Porto. Vader en zoon aan de koffie of tapas met een fles goede wijn op een terras. Kiekjes van de havenstad en van hen fietsend langs de Douro. Als ik mijn schoonmama (de schat!) terugbel (ze helpt me er ongewild aan denken dat ik elke week 10 uur pendel en dus niet vroeg thuis ben) weet die alleen te vertellen dat de jongens een uur op het vliegtuig hebben vast gezeten. Eén element, geen positief. Ik wist het niet eens en deze keer was het echt niet omdat ik het niet wilde horen. Ik moet erom lachen. Het is ook altijd wat. Wat ben ik blij met mijn roze bril. Ik zal hem toch maar op houden. Grijs is aan mij niet besteed.

 

roze-bril

 

Advertenties

5 reacties op ‘Leuke bril

  1. Verschrikkelijk Annemie! Zeer Herkenbaar, maar verschrikkelijk. Hoe kan je zo worden of blijven he. Maar wat een Prachtig idee die Humo! Je bent echt een talent hoor. En aan Positiva’s is er een grote nood. We need you. Keep calm and please stay yourself ! Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s