Minimalistisch mooi

Bij ons thuis hebben we voor alles een taakverdeling. Zelfs voor cultuur. Ik zorg voor de boeken, hij voor de muziek.  Hij speelt platen, ik lees erover. Gisteren gingen wij naar Jan Swerts. Niet de schilder van 1820 maar de muzikant van 1977. Ik was goed voorbereid maar moest toch nog doorheen twee voorprogramma’s.

Een enorm grote mens genaamd Joep Beving mocht aan de piano de spits afbijten. Als mamareus en hun gigantische kinderen in bed liggen, tokkelt hij in de keuken op de piano als therapie. Ik hoorde, alles wat ik de voorbije week voelde, voorbij komen. Klein en groot, moe en energiek, opzij gezet en aangesproken, beschaamd, boos, bang en verdrietig maar ook verantwoordelijk, opgewonden, gelukkig en vereerd. Ik heb ook ooit piano gespeeld maar nooit met zoveel gevoel. Wist ik veel dat je instrument in de keuken moet staan en dat je pas mag spelen als je huisgenoten in bed liggen. Mooi dat je met je gevoel iets kunt doen waar anderen ook wat aan hebben. Daarna volgde Oaktree en kon ik verder bekomen van de voorbije week.

Uiteindelijk was er Jan Swerts. Hij beweert dat er comfort zit in melancholie en speelt mooie minimalistische pianomotiefjes. Tussendoor klinkt hij als een fijne leraar waarvan je veel kan leren. Zijn platen zijn kunstwerken. Het artwork is geschilderd door Stijn Felix. De schilder Jan Swerts is immers al lang niet meer.

Advertenties

2 reacties op ‘Minimalistisch mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s