Nog twee weken

En Plannemie wordt Stappemie. Met de “st” van stoer en stil. Ik kijk uit naar de rust en stilte. Hoe meer mijn rugzak wordt gevuld, hoe minder straf of stoer ik me voel.

Mag ik je al voorstellen aan mijn rugzak. Monster voor de vrienden. Voor wie en wat we graag zien, zijn we toch altijd iets harder maar ik zie hem graag. Hij is sterk en stevig en er kan veel in. Deuter is een eerlijk merk. Sociaal-politiek kon ik geen betere kleur bedenken.

Hij gaat zes weken lang mijn alles zijn. Mijn lastpak, kajuit, kleerkast, voorraadkamer, steun en toeverlaat. Wellicht ook het enige dat ik kan knuffelen. Al zal dat geen endorfines opleveren. Die zullen van het wandelen moeten komen.

Mijn rugzak is klaar. Beter twee weken te vroeg dan twee weken te laat. Er zitten alleen zaken in die ik niet meer nodig heb. Uiteraard geen vers fruit, of chocolade maar energiebars en gevriesdroogde kost. Geen pumps of chique kleren maar microvezelhanddoeken, sneldrogende kledij en wollen sokken. Drie stuks van elk. Zo hebben ze mij geleerd. Geen poetsgerief of kantoorartikelen maar een volle E-reader, gevulde Ipod en een leeg schrift. Manlief heeft de rugzak ondertussen ook gecheckt. Geloof me. Daar kan de securitycheck op gelijk welke luchthaven nog wat van leren. Voor wie we graag zien, zijn we toch iets harder maar ik zie hem graag.

Ik heb een hele waslijst van wat er in mijn vakantiehuisje moet en doorgaans hou ik van ordenen en organiseren maar deze keer wordt alles op één hoop gegooid. De natuur zal me zuurstof geven. De camelbak zal het vochtgehalte op peil houden. Hopelijk heb ik mijn zonnebril en zonnecrème heel veel nodig. Zachte mousse om mijn heupen te beschermen en de zalf van Gehwol is de masseur van dienst. Pleisters en pilletjes tegen pijn. Een infuus voor heimwee via de smartphone. Een powerbank als reserve batterij. Duct tape en een naaisetje voor wat ongewild los zit. Een slot voor wat ik zelf even los wil laten. Een zakmes om los te maken wat vast zit. Een slaapzak en matje. Een goede gids en geloofsbrief voor een slaapplek. Het nooddeken hoop ik niet nodig te hebben. Voor het geval ik in camouflagekleuren niet gevonden wordt als dat wel nodig is, heb ik nog een knalrode regencape.

Ik weer me als een duivel in een wijwatervat om mijn laatste plannen te realiseren en af te vinken. Ik wil beginnen aan mijn pelgrimstocht. De foto’s die ik maak, kan je vinden op Journi.

Advertenties

5 thoughts on “Nog twee weken

  1. wanneer doe je dat toch … al dat schrijven ? of vloeit dat inderdaad zomaar uit je pen ? ik ben sprakeloos !
    en die rugzak ? alleen in ’t groen beschikbaar ? of toch de draad niet helemaal kunnen doorknippen ?
    ik wens je een mooie, stille en deugddoende camino en ben benieuwd naar je verhaal.

    Liked by 1 persoon

  2. Prachtig weer deze blog! Alles klinkt erin door. De grondige gestructureerde voorbereiding, je koud watervrees van oh hemel wat ga ik doen. Maar vooral de drive om voluit te leven! Ik geniet ervan. Wens je een onvergetelijke tocht met mooie ontmoetingen met de medemens maar zeker ook met jezelf!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s