Trager haasten

Je kan het meisje uit het werk halen, maar het werk niet uit het meisje. De eerste werkdag van mijn Camino, kon ik het niet laten nog even een boodschap door te sturen naar mijn baas. Ik kreeg een e-mail met veel uitroeptekens terug. Ook goed, dacht ik. Het is wel iets dat ik graag heb opgelost voor ik terug keer.

Ik ben nogal voor efficiëntie. Ook hier. Ik vertrek als laatste. Ik heb echt geen zin om in het donker te lopen. Ik kom bij de eersten aan. Ik vind het heerlijk om fris gewassen een boek te lezen terwijl mijn kleren in de zon drogen.

Ik moet met niemand rekening houden. Een Nederlander had me toevertrouwd geregeld om te kijken en dat doe ik. Ik stap graag goed door. Zo goed dat ik al een wijnfontein miste. Jammer. Mijn camelbak was immers leeg en ik had dorst. Mijn buurman tipte een goede bar in Estelle toen ik daar al voorbij was. Ook spijtig. Een Duitse knaap vroeg waar ik heen wilde. Naar Compostela natuurlijk. “Ik heb zes weken maar ik wil zó graag door naar Fenesterre”. Hij bekeek me eens goed en zei: “Dat zal wel lukken. Je bent snel. Straks kan je nog een week op het strand liggen en ik weet niet of dat iets is voor jou”. Lap nog iemand die me door heeft. Ik moet aan de Hollandse van op het vliegtuig denken. Je bent wie je bent. Juist. Een luie mie zal ik nooit worden.

De eerste week is bijzonder goed meegevallen. Dit kan ik zeker nog vijf weken volhouden. Ik heb voorsprong op het schema en kan me vanaf nu trager haasten.

 

Advertenties

3 reacties op ‘Trager haasten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s