Collega’s en groei

Collega’s en groei zijn belangrijke factoren voor een prettige werkomgeving. Jaarlijks krijgen wij ‘leefgeld’ voor een teamversterkende activiteit. Vorige week vrijdag probeerden we zo na kantoortijd te ontsnappen uit een escape room en gingen uit eten. Heel tof allemaal maar ons team heeft meer ambitie.

Toen we brainstormden over een vorming, training of opleiding voor het team, ging onze fantasie met ons aan de haal. Doorgaans hebben we een vrij ernstige taakomschrijving die we degelijk en met plezier tot een goed einde proberen brengen. Nu mocht elk teamlid suggesties doen voor meer groei en ontwikkeling. De criteria; het moet verbinden en versterken voor de toekomst, we moeten er zowel individueel als collectief uit leren, het mag uit onze comfortzone zijn maar iedereen moet het zien zitten.

Wie zoekt die vindt. We zochten inspiratie bij weg met de baas en werden uiteindelijk aangesproken door de fascinerende ezel-spiegel. We zijn nochtans gewoon ermee te werken. Haha. Flauw. We wilden iets met beesten doen, erover reflecteren en wie weet ons gedrag aanpassen en verbeteren. Daarnaast wilden we testen of crime control en hun inzet van acteurs het aangeleerde beter zou integreren in ons dagelijkse doen en laten. Iedereen had al ervaring met opleiding en vorming om kennis en vaardigheden te leren. Trainen op een attitude zou pas meerwaarde genereren. En dus klopten we af. Uit de comfortzone. Check. Liefdevol kritisch feedback leren geven en elkaar versterken. Check. Interessant apart en in groep. Check. Samen ginder geraken en terug komen, werkt ook verbindend. Check. Het zou ons kunnen motiveren nog beter te worden in dat we doen. Toekomstgericht. Check.

We geraakten maar niet uit gegiecheld over de locatie in het hol van Pluto. Oplossingsgericht als we zijn hebben we alle opties overlopen; overnachten, de trein nemen op een ontiegelijk uur, het wereldrecord met te veel volk in één auto, fietsjes huren aan het station, een taxi of een combinatie van dat alles. Ook de gepaste kledij gaf aanleiding tot joleit; botten om in de stront te staan en jassen om naar het front te trekken. We zijn allen vrouw dus ook wat we gingen eten, hield ons bezig. Koekjes en pralines zijn er op elk werkoverleg al in overvloed. Dat zou ook nu weer niet mankeren. 

Zo trokken wij deze morgen voor dag en dauw even terug in de tijd naar een boerengat net voor de Franse grens. Als kennismaking benoemden we het dier in elk van ons. Of we nu actiegericht of afwachtend zijn, zelfzorg is ontzettend belangrijk. Wie meer impact wil, moet letten op de kwaliteit van zijn boodschap en de kans op aanvaarding. Lichaamstaal is daarin heel belangrijk, de stem is van belang en uiteindelijk telt de boodschap ook. Je kan daar veel over zeggen maar doen is nog iets anders. Hoe begin je daaraan? Zoals een piloot begint te vliegen in een flightsimulator hadden wij ook een veilige omgeving nodig waar we konden stoppen, herstellen, terugspoelen en nabespreken. Het wel of niet hebben van respect en het wel of niet zeggen wat je denkt, maakt dat we sub-assertief, manipulatief, agressief of assertief communiceren. En dus oefenden we op erkennen, stiltes laten en de kapotte grammofoonplaat met de BOOM-techniek. Beschrijf de situatie. Omschrijf het gevoel. Wat is de oplossing? Is er medewerking? Na de middag gingen we aan de slag met vijf ezels. Die zijn intelligent, gevoelig en eigenzinnig en via natuurcoaching leerden ze ons nog veel meer over onszelf en ons team. Nog meer doenisme. Het kon vandaag niet op. 

Het was een topdag met een topteam. Collega’s en groei, meer moet dat niet zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s