Vragen

Ze vraagt me haar scriptie te lezen. Oh ja, graag. ‘Het virus infecteert mijn denken en besmet mijn master.’ Ik ben ontroerd en fier vanaf de eerste zin. Voor haar bachelorproef vulde ze de hele Gentse binnenstad met cirkels. Voor het behalen van haar master vrije beeldende kunst gaat ze op stap met een raam. Ze hangt daarvoor een plank van 170 op 120 die er uitziet als haar kotmuur met twee gaten inclusief vensterbank op haar rug en gaat er overal mee naartoe, zelfs met de trein naar zee. Ze heeft een mooie blik op de wereld doorheen haar venster. Het levert verbindende en hilarische taferelenen en reflecties op voor haar boek. Ze studeert af met grote onderscheiding. Wat ben ik fier. 

Ze vraagt me een appartement te bekijken. Oh ja, graag. Op mijn koersfiets rijd ik naar Brussel. Op de Anspachlaan bedenk ik hoe mijn kleine meid twintig jaar geleden in de buggy mee ging naar betogingen in Brussel voor marsen van Noord naar Zuid. Nu is het een prachtig groene autovrije boulevard en wil onze oudste hier wonen. Kleine meisjes worden groot. Anderen zijn eerst dus we zoeken verder. Ik bedenk dat er veel gebeurt in twintig jaar.

Ze vertelt dat ze niet weet of ze kinderen wil want dan maak je je altijd zorgen. Oh ja, dat is zo. Het is de enige constante en het stopt nooit. Wist ze dat ook al toen ze twee jaar geleden in haar eentje door Vietnam trok?  Nu vraag ik me af waar ze over twintig jaar woont en wat ze doet. Ik ben benieuwd. Ik weet dat ik me geen zorgen moet maken maar dat wil niet zeggen dat ik het niet doe. We zien wel en ondertussen mag ze me alles vragen. 

Een reactie op “Vragen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s