Leonie

Hij kijkt me amuserend aan. ‘Daar zit zeker een stukje in?’ Na een paar onbeantwoorde contacten via Welcome to my Garden is er nog net een tafeltje voor twee bij Lokkedize in Brugge. Daar bellen we Leonie voor een volgende slaapplek. ‘Goh manneke, ik ga ook slapen he maar kom maar af.’ Hij replikeert dat we pas de volgende dag iets nodig hebben. We kijken een beetje vooruit, mevrouw. Het is voor haar allemaal goed. We passeren in Gent langs de Wasbar voor goede koffie én de was en arriveren daardoor later dan anders op camping Roosendael in Berlare. Twee Italiaanse bikers krijgen de mooiste trekkersplek. Ons tentje kan nog op het speeltuintje tussen de schommel en de wipwap met uitzicht op een berg PMD afvalzakken. Leonie is vijfenzeventig en baat het kampeerterrein al tweeënveertig jaar uit. Natuurlijk heeft dit begrip geen website nodig. Goede marchandise verkoopt zichzelf en vriendschap is niet te koop, herhaalt ze evenveel als ze sigaretten rookt. Het is een harde werker. Nog voor onze tent opstaat, en dat gaat echt heel snel, verbetert zij ons uitzicht en verplaatst ze de vuilzakken. Voor dag en dauw staat ze paraat om haar domein op orde te houden. Ze kent er alles en iedereen en patrouilleert op een oldtimer fiets die even oud moet zijn als zijzelf. Terwijl onze mobieltjes opladen haalt ze foto’s boven en vertelt ze verhalen. Het leven zoals het is op de camping. Ik kijk haar amuserend aan. ‘Wat een verhalen, daar kan je een boek van schrijven.’ ‘Dat is waar’, zegt Leonie. Ik schrijf een stukje. Misschien herlees ik het wel als ik vijfenzeventig ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s