Mooie plaatjes

Zorg dat je niet in de knoop geraakt’ kuste hij me vorige week dag. Als we samen fietsen, souffleert hij me divagewijs door het landschap. Ik vertrek wapperend van de briefjes met knooppunten. Voorbij de eerste bocht, sla ik ze al in de wind en volg ik gewoon mijn neus. Knooppunten en ik, solo op de fiets werkt het echt niet. Ik wil rechttoe rechtaan vertrekken en dan op gevoel meanderen. Alleen in het weekend is er tijd voor escapisme en dan graag voluit. Ik fiets om het hoofd leeg te maken, lijf en leden te trainen en mooie kiekjes te verzamelen als vitaminen voor lastige momenten. Op vaderdag rijd ik met de fiets naar mijn papa. ‘Je gaat toch niet gewoon langs de steenweg? Gebruik toch Komoot.’ Het is voor hem ook vaderdag dus volg ik zijn raad. Op de parking aan het kasteel van Horst ga ik vol in de remmen. Van meters ver zie ik een oldtimer staan. Ik heb een zwak voor oude bakken. Gisteren kwam professor Tytgat met zijn rode Alfa Romeo naar de buurtsuper. Ik heb er langer naar staan gapen dan ik nodig had om wat streekproducten voor vaderdag te scoren. Als er na mijn knieën nog onderdelen kapot gaan, wil ik een oldtimer. Hopelijk kunnen ze dan prachtige carrosserieën combineren met een elektrische motor en authentiek gevoel. Een mens moet blijven dromen. Naast de oldtimer staat een moderne sportwagen met twee mannen en twee vrouwen. Ik zet mijn koersfiets tegen een boom en kadreer de oldtimer voor het kasteel. ‘Wilt u erbij op de foto, dat is 50 euro’ Ik wijs met mijn linkerhand naar zijn auto. ‘Als u die deur even voor me wil dichtdoen is het prima’ antwoord ik met mijn breedste glimlach. ‘Oh dat is euh…lekker ad rem’ sproesten ze uit. Dachten zij dat landgenoten van de parking dat niet kunnen, grinnik ik terwijl ik verder rijd tussen de weiden en bloemen. Ik passeer zelfs een bord met ‘Annemie’s bloemenweelde’. Zalig. Gewedige rit. Ik ben een beetje later op het appél door de Baloise Belgium Tour. Ik durf geen beeldjes meer schieten en mis zo dat van een mooie witte klassieke auto. Mijn verwekker verwelkomt me alsof ik eerst over de meet kwam maar dat was Cavendish. Papa blij en ik ook. Ik kan er weer tegen morgen. Een collega zweert bij kalk tegen verzuring. Voor mij graag bloemen en kleine  gelukskes. Bij voorkeur van de streek.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s